Heeft u een vraag?

Stel hem hier

Kunnen wij u helpen?

Wij zijn bereikbaar via:

  • 020-5312345
  • info@driessenrappange.nl
Wilt u liever dat wij bellen?

Of stel hieronder uw vraag:

Telefoon 020-5312345

Kennis maken

Vul uw gegevens in en wij nemen spoedig contact op
08-03-2014

Aansprakelijkheid steeds lastiger

In het kader van de relatie werkgever/werknemer heeft de Hoge Raad de laatste tijd wat uitspraken gedaan die een stevige invloed hebben. De werknemer wordt daarin weliswaar goed beschermd. Maar de uitspraken hebben een stevige invloed op de verantwoordelijkheid van de werkgever.
Die verantwoordelijkheid wordt door de Hoge Raad dermate zwaar uitgelegd, dat het van groot belang is na te gaan hoe daar mee omgegaan moet worden.
Want de vraag is of er verzekeringstechnisch wel sprake is van 'aansprakelijkheid'. Een moeilijk terrein.

Werkomstandigheden
Volgens een uitspraak van de Hoge Raad (Art. 7:658 BW) is de werkgever gehouden te zorgen voor veilige werkomstandigheden. Wordt daar niet aan voldaan, dan kan een letselschade van de werknemer de werkgever worden aangerekend. Op zich is dat nog niet zo verwonderlijk. Want dit heeft met name te maken met veiligheid en deugdelijk werkmaterieel.

Niet verantwoordelijk, toch schadevergoeden
Anders ligt het bij de manier waarop de Hoge Raad wil dat de werkgever om gaat met de gevolgen van letschades in het algemeen. Gebaseerd op Art.7:611 BW ontstaat er namelijk een vreemde situatie. 
Wanneer een werknemer binnen het dienstverband betrokken raakt bij een ongeval (kennelijk dus helemaal los van de vraag of de werkgever er iets aan heeft kunnen doen of voorkomen) mag de werknemer nu de werkgever aanspraken voor een schadevergoeding.
Wat de Hoge Raad hier feitelijk zegt, is dat de werknemer er op mag rekenen dat de werkgever in de sfeer van empoyee benefits zorg heeft gedragen voor vergoedingen in het geval de werknemer letsel oploopt tijdens diensttijd. 
Sterker nog, wanneer de werkgever daar geen regelingen voor heeft getroffen, kan de werknemer de werkgever aanspreken op het ontbreken daarvan. Hij wordt dan schadevergoedingsplichtig.

Voorbeeld
Werknemer rijdt 's morgens om 08.00 uur in zijn eigen auto naar zijn werk. Onderweg maakt hij een stuurfout waardoor hij een ongeluk krijgt er er bij hem letsel ontstaat. De heersende mening is, dat de werkgever hier (nog) niet aangesproken kan worden, omdat de werknemer nog niet aan zijn werk begonnen is. Alhoewel ook geluiden gehoord worden die stellen, dat de werknemer onderweg naar zijn werk is, en dat het letsel daarom al onder verantwoordelijkheid van de werkgever kan vallen. 
Wanneer dezelfde werknemer echter eerst een collega ophaalt om dan samen naar het werk te rijden is de 'collega' de directe link naar de werkgever.  En wanneer in die situatie dan dezelfde aanrijding ontstaat met identieke gevolgen kan de werkgever nu zonder meer aangesproken worden op een vergoeding.
Duidelijk is dat de werkgever hier geen enkele 'schuld' of aansprakelijkheid heeft. Op geen enkele manier had hij deze schade kunnen voorkomen. Maar wanneer deze werkgever geen algemene verzekering heeft afgesloten die in dit soort gevallen een vergoeding verleent, zal de werknemer met succes de werkgever aan kunnen spreken.

Het kan nog vreemder
Onderweg naar een klant glijdt de werknemer uit over een bananenschil. Gevolg rugletsel. En u raadt het al. Wanneer de werkgever geen verzekerde uitkering kan laten doen, zal hij daar zijn eigen vermogen voor moeten aanspreken.
Geen enkele schuld of aansprakelijkheid. Toch verantwoordelijk.

Vreemd?
We zeggen het wel vaker: het verzekeringsvak wordt met de dag ingewikkelder. 
Zeker op het terrein van (vermeende) aansprakelijkheid.
Verzekeringmaatschappijen hebben ook voor dit soort risico's vanzelfsprekend weer allerlei nieuwe producten bedacht.
Maar de vraag is of en welke van al die producten in dit soort gevallen het beste gebruikt kunnen worden. Lastig. Maar ook op dit terrein helpen wij u graag aan de nodige rust. 

 

 

Meer weten of persoonlijk advies?

Gegevens